قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۷۳)
ویرایش و تحلیل
از
فریدون ابراهیمی
﴿إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ السَّمَاءِ مَاءً لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ﴾
[ الأنفال: ۱۱ ]
و به ياد آر آنگاه را كه خدا چنان ايمنيتان داده بود كه خوابى سبك شما را فروگرفت و از آسمان برايتان بارانى باريد تا شستوشويتان دهد و وسوسه شيطان را از شما دور كند و دلهاتان را قوى گرداند و قدمهاتان را استوار سازد.
معنی تحت اللفظی:
رفتن خلایق به خواب سبکی دال بر ایمنی آنها ست.
باران می تواند خلایق را خیس کند و وسوسه شیطان را از آنها دور سازد و دل خلایق را قوی و قدم هایش را استوار سازد.
این حرف های کریم پرت و پلا ست.
﴿إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا ۚ سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ﴾
[ الأنفال: ۱۲]
و آنگاه را كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد:
من با شمايم.
شما مؤمنان را به پايدارى واداريد.
من در دلهاى كافران بيم خواهم افكند.
بر گردنهايشان بزنيد و انگشتانشان را قطع كنيد.
﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ وَمَن يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ﴾
[ الأنفال: ۱۳]
زيرا با خدا و پيامبرش به مخالفت برخاستند. و هر كه با خدا و پيامبرش مخالفت ورزد، بداند كه عقوبت خدا سخت است.
مخاطب این دو آیه ظاهرا رسول الله است:
فرشتگان وحی الهی را می آورند، مبنی بر اینکه خدا با او و مؤمنین است.
رسول الله هم باید مؤمنین را به مقاومت وادارد.
ضمنا
خدا در دل کفار هراس می افکند.
این به معنی دعوت مؤمنین به تهور و تشجیع (شجاع سازی) آنها ست.
این چیزی جز تقویت پسیکولوژیکی (روحی و روانی) مؤمنین نیست.
خدا ضمنا از مؤمنین می خواهد که کفار را گردن بزنند و انگشتان شان را قطع کنند.
چرا و به چه دلیل باید کفار بدبخت را که به اراده خدا از ترس مؤمنین
مثل بید به خود می لرزند، گردن زد و حتی انگشتی برای شان باقی نگذاشت؟
جواب این سؤال در آیه بعدی داده می شود:
زيرا با خدا و پيامبرش به مخالفت برخاستند.
و هر كه با خدا و پيامبرش مخالفت ورزد، بداند كه عقوبت خدا سخت است.
جرم کفار مخالفت با خدا و رسول خدا ست.
عقوبت
به معنی شکنجه و عذاب و جزای کار بد و گناه است.
سؤال این است که اگر همه کاره خدا ست، اگر مفر و ایمان خلایق به اراده و خواست خدا ست، پس عقوبت کفار بی اراده و فاقد توان تصمیمگیری و انتخاب به چه دلیل علمی و عقلی و منطقی است؟
ادامه دارد.
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم تیر ۱۴۰۵ ساعت 10:30 توسط سیاوش زهری
|
