فرهنگ مفاهیم فلسفی (س) سرمایه داری (کاپیتالیسم) (۱)
پروفسور دکتر گونتر هیدن
برگردان
شین میم شین
۱
سرمایه داری رقابت آزاد
۱
- سرمایه داری یک فرماسیون اقتصادی جامعتی متبتی بر مالکیت خصوصی بورژوائی بر وسایل تولید است و به برکت مالکیت خصوصی بر وسایل تولید، مبتنی بر استثمار طبقه کارگر است.
۲
- سرمایه داری، به مثابه شیوه تولیدی نوین جای فئودالیسم را می گیرد.
۳
- سرمایه داری حامل شیوه تولیدی نوین بورژوایی بوده است.
۴
- بورژوازی در مبارزه بر ضد فئودالیسم، مظهر پیشرفت جامعتی بوده است.
۵
- بورژوازی برای احراز دموکراسی بورژوائی مبارزه کرده است، فرهنگ بورژوائی و ایده های مترقی، ایده آزادی شخصیت، تساوی همه شهروندان و برادری همه انسان ها را توسعه بخشیده و رواج داده است.
۶
- این ایده ها با الزامات جامعتی انطباق داشته اند و از این رو مورد قبول توده های خلق قرار گرفته اند.
۷
- توده های خلق، تحت رهبری بورژوازی انقلابی، طی یک انقلاب بورژوائی، فئودالیسم را بر انداخته و سرمایه داری را به پیروزی رسانده اند.
۸
- در نتیجه انقلاب بورژوائی، دولت بورژوائی، به مثابه ابزار قدرت بورژوازی برای تضمین شیوه تولید سرمایه داری به وجود آمده است.
۹
- پس از رهائی از بندهای اقتصادی، سیاسی و فکری فئودالیسم، توسعه غول آسائی در کلیه عرصه های زندگی اجتماعی صورت گرفته است.
۱۰
- این امر قبل از همه، خود را در توسعه نیروهای مولده نشان می دهد.
۱۱
- به قول کلاسیک های مارکسیسم، «بورژوازی در حاکمیت تقریبا صد ساله خویش، نیروهای مولده انبوهتر و غول آساتر از کلیه نسل های پیشین را به وجود آورده است:
- رام کردن قوای طبیعی، دستگاه های ماشینی، استفاده از شیمی در صنعت و کشاورزی، کشتی بخار، راه آهن، تلگراف الکتریکی، قابل کشت کردن بخش های جهان، قابل کشتیرانی کردن رودخانه ها.
۱۲
- کدام جمعیت جهان در قرون قبل می توانست تصور کند که چنین نیروهای مولده ای در دامان کار اجتماعی قابل پرورش اند؟»
- (مارکس و انگلس، «کلیات»، جلد ۴، ص ۴۶۷)
ادامه دارد.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم تیر ۱۴۰۵ ساعت 9:20 توسط سیاوش زهری
|